او بيش از بيست و پنج مورد از پيش‌گويىهاى امام را كه به وقوع پيوسته است براى نمونه نام مىبرد . ابن ابىالحديد به نقل از ابن هلال‌ثقفى در كتاب « الغارات » از زكريا بن يحيى عطار از فضيل بن محمد بن على روايتى آورده است كه در آن گويد : « آنگاه كه على ( ع ) فرمود : « سَلُونِي قَبْلَ أَنْ تَفْقِدُونِي فَوَ اللَّه لَا تَسْأَلُونِى عَنْ فِئَةٍ تُضِلُّ مِائَةً و تهدى مِائَةً إِلَّا أَنْبَأْتُكُمْ بناعِقَتِها وسَائقَتِهَا » مردى از جا برخاست و گفت از تعداد موهاى سر و ريشم خبر بده ! على ( ع ) به او گفت : « به خدا قسم دوستم ( رسول خدا ( ص ) به من خبر داد كه بر هر تار از موهاى سر تو فرشته‌اى است كه تو را لعن و نفرين كند و بر هريك از موهاى ريش تو شيطانى است كه تو را مست گمراهى نمايد و بدان در منزل تو بچه بزغاله‌اى وجود دارد ( منظور پسر همان مرد است ) كه فرزند رسول خدا ( ص ) را مىكشد . و پسرش سنان ابن انس النخعى در آن روز كودكى بود كه بر زمين مىخزيد ، سرانجام در قتل امام حسين ( ع ) در كربلا شركت كرد . » « 1 » امام ( ع ) افقى گسترده از آيندهء امّت اسلام را فراروى آنها مىگشايد ، از فتنه‌ها ، حوادث ، ظلم و ستمها ، خبر مىدهد . دسترسى نداشتن مردم به امام عصرشان را گوشزد مىكند ، مظلوميت و تنهايى امامان و اسلام را پيش‌بينى مىكند ، و به همين منظور بارها در سخنرانىها و در بالاى منابر ، مردم زمان خويش را به سؤال كردن از احكام الهى ، از آينده و از هر چيزى كه آنها بخواهند ، ترغيب مىنمايد . باز هم امام در يكى ( ع ) از سخنانش از مردم تقاضاى پرسش مىكند و جويبارى از كوثر زلال وجودش را كه به منبع بىپايان الهى متصل است به روى مردم مىگشايد كه شايد تشنگانى جانِ خشكيده خود را سيراب كنند و از فيوضات اين نعمت بزرگ الهى بهره جويند . امام ( ع ) رو به مردم كرده مىفرمايد : « أَيُّهَا النَّاسُ سَلُونِى قَبْلَ أَنْ تَفْقِدُونِى ، فَلَأَنَا بِطُرُقِ السَّمَاءِ أَعْلَمُ مِنّىِ بِطُرُقِ اْلأَرْضِ ، قَبْلَ أَنْ تَشْغَر بِرِجْلِهَا فِتْنَةٌ تَطأُ فِى خِطَامِها ، وَ تَذْهَبُ بِأحْلامِ قَوْمِها . » « 2 »

--> ( 1 ) . همان منبع ، ج 1 ، ص 208 و در چاپ وزيرى ، ج 2 ، ص 286 و ج 7 ، ص 44 ( شرح خطبه 37 ) ، بسيارى از خبرهاى غيبى امام عليه السلام آمده است ) . ( 2 ) . نهج‌البلاغه ، خطبه 189 و شرح ابن ابىالحديد ( خطبه 235 ) ، ج 3 ، ص 215 .